Gitara siedmiostrunowa

Budowa


Springtime, Yuri Landman, 2008

Siedmiostrunowa wiosło elektryczna nie różni się moc co do konstrukcyjnym od chwili typowej sześciostrunowej gitary elektrycznej, poza oczywistym faktem zwiększonej o jedną liczbie strun, zaś co zbytnio tym idzie zwiększenia o jeden liczby maszynek/stroików, innego mostka z większą ilością siodełek – choć sama modła nie ulega większym modyfikacją konstrukcyjnym – nadal wyróżniamy te same typy z uproszczonym podziałem na mostki ruchome i stałe. również pręty napinające gryf cechują się taką samą konstrukcją, choć częściej zdarzają się szyjki ze wzmocnieniami tytanowymi, to jest podobnymi patentami pomagającymi utrzymać prawidłowe parametry instrumentu. wbrew trochę poszerzonej szyjki gitary mając na uwadze zwiększoną liczbę strun, w siedmiostrunowych gitarach, ze zrozumiałych względów sama ich grubość wydaje się istnieć mniejsza, co przekłada się na wygodę gry. również w pozostałych parametrach tej grupy gitar dominują rozwiązania ergonomiczne, typowe na rzecz "sportowych" instrumentów, w charakterze 24 grube progi na płaskiej podstrunnicy, wygodne, dopasowane do ciała korpusy, dwukrotnie blokowane mostki patentu Floyd Rose, to jest przetworniki o mocnym sygnale w najróżniejszych kombinacjach, w charakterze również przetworniki piezoelektryczne zintegrowane w mostku gitary.